SOLO 9

INE LAMERS

Alles in het werk van beeldend kunstenaar Ine Lamers (Wijchen, 1954) lijkt erop gericht het leven van de mens in de stad in beeld te brengen, maar de mens zelf komt nauwelijks voor in haar foto’s en films. Lamers begeeft zich vaak ‘s nachts in steden. Juist in het donker weet ze met de camera vast te leggen wat overdag niet traceerbaar is: het schimmige leven van de stadsbewoner, de attributen waarmee hij overleeft, zijn gebruik van donkere niches, van plekken waar niemand hem herkent. Fotografie en film zijn bij uitstek geschikt om de ongrijpbare mens in de anonieme stad te volgen en hem ongrijpbaar te laten zijn. Tijdens het naderen, omcirkelen en aftasten blijft de vrouw achter de camera ook verborgen en anoniem.

Terwijl de mens dus niet letterlijk aanwezig is in de foto’s en films van Ine Lamers, krijgt de toeschouwer daarin een prominente rol. Eenmaal een installatie binnengelopen, word je deel van het werk en zet je het beeld in werking. In Club Solo toont Lamers drie projecten die een ontwikkeling in haar werk omspannen: Collision (Londen, 1997) en het losbladige boek London Matters (1998), werk uit de serie Untitled (Rotterdam, 1994 – 1995) en de installatie Werktitel: Proyekt Z (2010 – heden).

De tentoonstelling is te zien tijdens BredaPhoto, waar Club Solo als programmapartner aan deelneemt.

RANDPROGRAMMA
Op dinsdag 27 september wordt de film Werckmeister Harmonies (2000) van Béla Tarr vertoond. De film is een belangrijke inspiratiebron voor Ine Lamers, die de avond inleidt.

M HKA

SERGEY

BRATKOV

Het M HKA kiest als reactie op het werk van Ine Lamers de fotoreeks Kids en de foto Polina van kunstenaar Sergey Bratkov (Charkov, Oekraïne, 1960). Kids bestaat uit afbeeldingen van Russische kindmodellen; hun ouders brengen hen naar modelbeurzen om werk te vinden. Hun kokette kledij en Lolita-achtige poses suggereren een soort ondergeschiktheid en zelfs een sensualiteit die ongemakkelijk botst met hun jonge leeftijd. Bratkov zinspeelt hier op een harde, volwassen wereld waar alle onschuld verloren is, des te nijpender gezien de toevoeging van een foto van zijn eigen dochter aan deze reeks.

Publicatie

formaat A4 – 32 pagina’s – geheel FC
fotografie AF OFF
tekst Edwin Carels (curator, filmprogrammeur, schrijver en docent)
tekstbijdrage over Sergey Bratkov door Lisa van Gerven
(curator / conservator M HKA, Antwerpen)
vertaling Lenne Priem
vormgeving Berry van Gerwen

€ 10,-

Te koop bij Club Solo of online te bestellen. Mail ons voor meer informatie of een publicatie te bestellen. INFO@CLUBSOLO.NL

Multiple

Glonass (ГЛОНАСС). 2016
materialen: foto: Inktjetprint met Epson UltraChrome pigment inkt op Hahnemuhle Photo Rag Ultra Smooth (305 gr.) papier.
stempel (coördinaten) op foto: Winston & Newton Galeria Acrylic verf.
afmeting: papier A3+, foto 28×28 cm

Trailer

Alles in het werk van beeldend kunstenaar Ine Lamers (Wijchen, 1954) lijkt erop gericht het leven van de mens in de stad in beeld te brengen, maar de mens zelf komt nauwelijks voor in haar foto’s en films. Lamers begeeft zich vaak ‘s nachts in steden. Juist in het donker weet ze met de camera vast te leggen wat overdag niet traceerbaar is: het schimmige leven van de stadsbewoner, de attributen waarmee hij overleeft, zijn gebruik van donkere niches, van plekken waar niemand hem herkent. Fotografie en film zijn bij uitstek geschikt om de ongrijpbare mens in de anonieme stad te volgen en hem ongrijpbaar te laten zijn. Tijdens het naderen, omcirkelen en aftasten blijft de vrouw achter de camera ook verborgen en anoniem.

Terwijl de mens dus niet letterlijk aanwezig is in de foto’s en films van Ine Lamers, krijgt de toeschouwer daarin een prominente rol. Eenmaal een installatie binnengelopen, word je deel van het werk en zet je het beeld in werking. In Club Solo toont Lamers drie projecten die een ontwikkeling in haar werk omspannen: Collision (Londen, 1997) en het losbladige boek London Matters (1998), werk uit de serie Untitled (Rotterdam, 1994 – 1995) en de installatie Werktitel: Proyekt Z (2010 – heden).

De tentoonstelling is te zien tijdens BredaPhoto, waar Club Solo als programmapartner aan deelneemt.

RANDPROGRAMMA
Op dinsdag 27 september wordt de film Werckmeister Harmonies (2000) van Béla Tarr vertoond. De film is een belangrijke inspiratiebron voor Ine Lamers, die de avond inleidt.

Embed HTML is niet beschikbaar.